Blog

AGENDAPUNTJE KINDERWENS

Wanneer dan wel?

Clock: Agenda

Ik staar naar buiten en denk aan mijn vader. Ineens voel ik een golf van emoties opkomen en kan ik niets anders dan onbedaarlijk snikken. Wat is er met mij aan de hand? Voordat ik echter een afspraak maak met mijn Golder Retriever (psycholoog) en nieuwe bh’s insla omdat mijn borsten uit mijn bh klotsen, lijkt het me verstandig om een test te doen.

Een test. Je beenspieren trainen terwijl je probeert op een stickje te plassen en daarbij handen, benen en de rest van de badkamer niet probeert te raken. Het blijft netjes in de badkamer. De uitslag echter niet. De gevraagde 2 à 3 minuten geduld die zijn voorgeschreven in de bijsluiter zijn niet nodig. Binnen enkele seconden zijn beide streepjes zichtbaar. Nee hè! Wegdromen bij dat mooie gezin dat je wilt vormen met vriendlief in een warm Afrikaans land is heel wat anders dan de realiteit van een hok in Amsterdam, een cateringcarrière en een onafgemaakte docentopleiding. Ik voel ineens een nieuw TV-format opborrelen: twenty-eight & pregnant. Omdat ik mijn leven net zo op orde heb als die op hol geslaagde tieners van MTV.

Nadat de eerste paniek is weggeëbd, word ik elke morgen wakker met een enorme kater. Maar dit keer niet van de alcohol. Ik ben zwanger. Gaan we dit doen, hoe gaan we het doen en kunnen we dit doen? Ik zoek de termijn op om nog in aanmerking te komen voor een abortuspil en reken uit of dat voor of na mijn vakantie lukt. De pil blijkt echter niet nodig. Een verlate ongesteldheid maakt de beslissing een stuk makkelijker. Ik weet het meteen, het is voorbij. Mijn borsten slinken anderhalve cupmaat en het snikken om mijn vader is ten einde.

De vraag die sindsdien rijst is alleen, wanneer dan wel? Wanneer zijn de condities goed genoeg dat we het aandurven? En wanneer dient ‘het’ moment zich eigenlijk aan? Puntje vruchtbaarheid is op de agenda gezet, maar hoe zit het met andere ‘agendapuntjes’? Een antwoord op al die vragen hebben we allebei niet. Nu in ieder geval nog niet. Volgend jaar ook nog niet. Over twee jaar is ook wat snel. Ondertussen lijkt er een geboortegolf gaande te zijn in Amsterdam Oud-West. Het is mode om dat walgelijk te vinden en met mijn leeftijdsgenoten te klagen over de confrontatie met zoveel baby’s om je heen, maar stiekem geniet ik van de manier waarop de baby zijn ouders hypnotiseert. Dit is het dus. De klok waar iedereen het over heeft. Het is een oude koekoeksklok die af en toe nog stil staat, maar in de regel goed werkt. Alleen de tijd van ‘het’ goede moment wordt niet aangegeven.

 

 

19 07
Sophie African Spirit